"پایان سال گریه و امیّد آغاز روزهای تحمل".

"من پریشان ترم از آن چه تو می انگاری"...

حافظ جان ِ ، عزیزم...در این ماه و در صبح های نزدیک سحرش، با هم صحبت ها و رازها داشتیم ای دوست...چیزهایی بود و هست،که تنها من می دانم و، "او" می داند و، "تو"...باد صبای عزیزم...دانا و امین رازهایم...حافظ جانم... دوست عزیز ِجان من و هم صحبت و همدم و هم کلام و هم راز عالی ِمن...که کلامت مایه ی فخر و تس

"دلم گرفته ای دوست هوای گریه با من"... " مواظب خودت باش خیلی غریبه دنیا"... مواظب خودت باش... و رازی که در آن است... آه... + نوشته شده در دوشنبه پنجم تیر ۱۳۹۶ساعت 2:23 توسط . |

? Who really can forget ... It's not possible

تو یه وبلاگی اینو خوندم. محشر بود آقااااا محشششششر: یعنی خااااااااااک تو سر هرزه شون. هرزه های پست... خائن های کثافت رذل... لعنتی ها... + نوشته شده در دوشنبه پنجم تیر ۱۳۹۶ساعت 15:2 توسط . |

خلاصی نداریم که... هی تکلیف.. اوووووووف...

ان شاء الله این دو تا هم به خیر بگذرن تموم شه... خدا رو شکر که نمره هامم به لطف خودش عالی می شن... خدایا شکرت... + نوشته شده در چهارشنبه سی و یکم خرداد ۱۳۹۶ساعت 0:15 توسط . |

سـَلِ المصانِعَ رَکباً تَهیم فی الفلواتِ(ی) تو قدر آب چه دانی که در کنار فراتی؟ شبم به روی تو روزست و دیده ام به تو روشن و إن هـَجرتَ سَواءٌ عـَشـِیَّتی و غَداتی اگر چه دیر بماندی امید برنگرفتم مَضَی الزمانُ و قَلبی یَقولُ إنک آتٍ(ی) من آدمی به جمالت نه دیدم و نه شنیدم اگر گِلی به حقیقت عجین آب حی

:دییییییی خوب شکر خدا به خیر گذشت. ولی قشنگ حس می کنم یه جاهایی رو رسما چرت و پرت نوشتم:))) کاش در این مورد خاص، جناب استاد فامیلیمو بلد نبود که کم تر آبرو ریزی شه:))) اصن شرم آوره:)))))))) مشخصه خیلی شرمنده م؟!! :)))) + نوشته شده در چهارشنبه سی و یکم خرداد ۱۳۹۶ساعت 15:18 توسط . |

عجب زندگی تراژیکی داره... پدر و مادر، طلاق شکنجه شدن و اقدام به قتل عمد، دو بار توسط پدرش نسبت به خودش چاقو خوردن مامانش از باباش که اومده بود از دست باباش نجاتش بده و رو به مرگ رفتن مادرش(دور از جون) و در نهایت خودکشی پدرش با سمی که می خواست اونو باهاش بکشه و مرگش بعد از چند روز، دیشب... و حالا

بهم زنگ زد الآن... واااااااای... فقط گریههههههههه هق هق هایی وحشتنااااااااک سرفه هاااای عمییییییق و ضجه و ناله و... مردم... خدایاااااا بهش صبر بده... آرومش کن... ای خدااااا... + نوشته شده در چهارشنبه سی و یکم خرداد ۱۳۹۶ساعت 20:36 توسط . |

صدایم کن صدایم کن صدایم کن صدایم کن... اگر حتی... برای... یک وداع ِ... مختصر... باشد... برچسبها: حامد ابراهیم پور+ نوشته شده در چهارشنبه سی و یکم خرداد ۱۳۹۶ساعت 22:58 توسط . |

هک بد... چه قدر بده هک یه وقتایی... کانال کاملا ادبی رو هک کردن توش یه فحش زشت نوشتن. نمی دونم بنده های خدا صاحبان کانال کی متوجه خواهند شد و کی پس خواهند گرفت کانالشونو. ولی حتما با این اتفاق، خیلی خجالت زده خواهند شد... + نوشته شده در پنجشنبه یکم تیر ۱۳۹۶ساعت 5:2 توسط . |

خدا رو شکر بابت همه چیز اگر چیزی بگم بابت ناشکری نیست. اصلا. ان شاء الله... خییییلی کمبود خواب دارم و ضعف وحشتناکی تو بدن و پاهامه. نمی دونم چه قدر با این وضعیت،زنده می مونم... فشار وحشتناک روانی هم که هست... اما هم چنان شوخ طبع و اهل طنزم و همه رو می خندونم... خدایا،شکرت... + نوشته شده در یکشنبه بی...

"معشوقه ی بدبخت تو افسردگی دارد"...

لعنت به وبگذر ِآشغال تف به وبگذر ِعوضی آشغال از این به بعد ان شاءالله تمام وب هایی که وبگذر دارن، بایکوتن. وقتی آدم حریمی نداشته باشه و امنیت نداشته باشه وقتی وب کسی می ره، این یعنی آشغال و همه ش هم تقصیر وبگذره. خیر سرم، فکر می کردم خبر مرگم(دور از جونم) دارم این جا ناشناس می نویسم و به همه هم ناش

حوصله کلاس زبان ندارم. خوابم میاد. خیلی تکلیف داده. ای خدا...

شال صورتی خیلی ملیح می خواستم، شد صورتی ماتیکی:| شال زرشکی می خواستم، شد قرمز اناری:||||||| شال دودی می خواستم، شد طوسی:|||| کلا فقط پولم داره هدر می ره از بس رنگ شالا آشغاله... + نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 16:20 توسط . |

"بیمارم دلیل درد قلب من اینه، می بینم نگاه تو دوباره غمگینه... چه سخته وقتی آدم انتهای زندگیشو می بینه"... + نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 23:19 توسط . |